Wie is Kristel?

Na lang twijfelen heb ik de knoop doorgehakt: ik ga bloggen! Net als veel andere Nederlanders (hoezo trendsetten?) ga ik met enige regelmaat belevenissen uit mijn leven met jullie delen.

Wie is Kristel? Het antwoord hierop is moeilijk kort samen te vatten. Ik ben getrouwd, moeder van twee zonen en woon momenteel in Hillegom, in de mooie Bollenstreek (mijn zesde woonplaats inmiddels).

Na mijn studie scheikunde heb ik een aantal jaren in de advieswereld gewerkt. Vervolgens heb ik met mijn gezin enige tijd in het buitenland gewoond. Na terugkeer in Nederland ben ik voor mezelf begonnen. Met ‘Artos Milieu- en Omgevingsadvies’ kan ik bedrijven en overheidsinstanties van dienst zijn bij vraagstukken in het brede werkveld van de Omgevingswetgeving.

Naast echtgenote, moeder, (ex)expat en ondernemer ben ik ook nog dochter, zus, vriendin, hulpmoeder op school, etc.

En o ja, niet onbelangrijk:  ik schrijf. 🙂

Waarom ik heb besloten om me bij de groeiende groep bloggers te voegen? Het antwoord is simpel: ik hou van schrijven. Als kind had ik een dagboek en de drang om alles wat ik meemaak op te schrijven, is altijd gebleven. Inspiratie is er genoeg; ik beleef van alles. Van het krijgen van een tweeling, het doormaken van drie intercontinentale verhuizingen in vier jaar tijd en het starten van een eigen bedrijf, tot mislukkingen in de keuken, valpartijen in de trein en geworstel om mijn eerste boek op papier te zetten.

Als tiener deed ik mee aan een journalistiek project. Dit leidde tot de publicatie van een artikel in een speciaal katern van het Limburgs Dagblad. Het ging over de dierenambulance, weet ik nog (het waarom daarvan is me eerlijk gezegd ontschoten). Tijdens mijn studie deed ik schrijfwerk in de almanakcommissie van de studievereniging. Het gevolg was dat ik een wervend stukje mocht schrijven in een brochure voor aankomend studenten. Later schreef ik ook nog een reclametekst waarin ik vertelde hoe leuk het was om op buitenlandstage te gaan. Natuurlijk doorspekt ervaringen uit eigen hand, opgedaan in de zomer die ik doorbracht op een ‘college’ in Los Angeles.

Na mijn studie stond het schrijven op een lager pitje, behalve dan de rapporten die ik schreef voor mijn werk. Dit bleef zo tot het moment dat ik zwanger werd en het een tweeling bleek te zijn. Het opschrijven van alle mooie momenten en moeilijkheden die hiermee samenhingen, bleek een goede uitlaatklep. Nadat mijn zonen geboren waren, las ik in de Ouders van Nu een oproep voor het lezerspanel. Ik reageerde en vanaf dat moment schreef ik (korte) stukjes voor dat tijdschrift over allerlei kind-gerelateerde onderwerpen.

Toen mijn man aankondigde dat hij een mooie baan in Singapore kon krijgen, ben ik uit het lezerspanel gestapt (en heb meteen ook maar het abonnement opgezegd: laten doorsturen was me te veel gedoe). Eenmaal daar gesetteld begon ik een blog voor familie en vrienden over onze belevenissen en de cultuurshock die onontkoombaar om de hoek kwam kijken. Ook in Amerika, waar we na Singapore naartoe verhuisden, heb ik het bloggen volgehouden.

Na thuiskomst duurde het wel even voordat ik met Artos mijn eerste opdracht kreeg, dus wat deed ik in de tussentijd? Juist. Schrijven. Ik volgde een opleiding tot copywriter en startte met mijn eerste boek. Een historische roman moest het worden. Niet gehinderd door enige kennis op het gebied van schrijftechnieken begon ik eraan, om later (uiteraard) te ontdekken dat het efficiënter was geweest om eerst een of meer schrijfcursussen te volgen.

Graag deel ik al mijn ervaringen met jullie: schrijvers, lezers, geschiedenisliefhebbers, (tweeling)moeders, werkende of niet werkende vrouwen, ondernemers, (ex)expats en iedereen die het gewoon leuk vindt om een kijkje te nemen in andermans leven. Welkom!