Stemmen maakt me blij

Vandaag mochten we weer stemmen. Hoewel ik inmiddels al vele keren heb mogen deelnemen aan dit democratische proces, blijf ik het bijzonder vinden dat deze mogelijkheid er is. Ik beschouw stemmen als een grote verantwoordelijkheid, die je als burger serieus moet nemen. Onze voorouders hebben ervoor gestreden. De kansen die ons nu geboden worden, mogen we niet terzijde schuiven omdat we niet weten op wie we moeten stemmen, omdat het regent, of omdat we er simpelweg geen zin in hebben.

Vrouwen

Als vrouw sta ik hier dit jaar extra bij stil. Het is in 2018 namelijk precies 100 jaar geleden dat er voor het eerst een vrouw in de Tweede Kamer werd gekozen. Bij de grondwetsherziening van 1917 werd, naast het algemeen kiesrecht voor mannen, het passief kiesrecht voor vrouwen ingevoerd. Suze Groeneweg, in die periode bestuurslid van de SDAP (de voorloper van de PvdA), stelde zich in 1918 kandidaat tijdens de eerste verkiezingen volgens het nieuwe systeem. Ze werd gekozen en bleef vervolgens bijna twintig jaar parlementslid. Een jaar later werd voor vrouwen ook het actief kiesrecht in de wet opgenomen.

Keuze

Een eeuw later hebben we veel te kiezen. Partijen in het centrum, aan de linker- of aan de rechterzijde, partijen die opkomen voor specifieke groepen in de samenleving, zoals ouderen of migranten, partijen die de nadruk leggen op hun religieuze identiteit, lokale partijen waarbij het vooral gaat om de aanleg van een nieuwe weg of andere plaatselijke onderwerpen en partijen die zich profileren als dier- en/of milieuvriendelijk. In vergelijking met andere landen hebben we het goed. In de VS is er eigenlijk maar keuze uit twee partijen. Als er al andere partijen aan de verkiezingen meedoen, bevinden die zich ergens in de marge. In Singapore is al 50 jaar dezelfde partij aan de macht. Ook daar zijn er wel tegenstrevers, maar die spelen geen rol van betekenis. Vergeleken met deze landen is onze keuzemogelijkheid enorm. Zelfs al heb ik het druk, ik probeer altijd de tijd te nemen om me te verdiepen in de standpunten van de verschillende partijen. Net zoals ik mijn historische roman niet kon schrijven zonder gedegen onderzoek, kan ik niet stemmen zonder me in de opties te hebben verdiept.

Eigen mening

Wat je politieke voorkeur ook is, het is belangrijk om je mening te laten horen. Of in dit geval te laten zien, door middel van het rode potloodje. Stemmen maakt me blij. Elke keer als ik heb gestemd ben ik er trots op dat ik in dit land mag wonen. En dankbaar dat iedereen hier een eigen mening mag hebben. Het is met politiek net als met boeken: wat de een geweldig vindt, schuift de ander terzijde. En dat is maar goed ook. Anders zou de wereld wel erg saai worden.

Reageren? Dat kan hier:

Eén gedachte over “Stemmen maakt me blij”

  1. Inderdaad, Kristel, niet stemmen is geen optie.

    Door het lezen van je stukje realiseer ik me weer eens hoe belangrijk het is in een vrij land te mogen leven, waarin je een eigen mening mag hebben en deze ook mag en kan uiten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *